Een man hangt zich op. Bengelt aan een touw. Kreunt. En niemand wilt hem eraf halen.
Of
Een vrouw stort neer, uit één of ander appartement, suist naar beneden, met een sigaret in haar hand. En bang. Een schedelfractuur. De hersens op straat. En niemand daar met dreft.
Want wie heeft daar nu echt zin in?
En iedereen begrijpt er de nougabollen van.
Niemand weet echt waarom:
‘Allez, die economische crisis is toch over’.
‘Het geld begint toch terug te rollen of niet’
En uit medelijden rollen ze geld naar de vrouw.
Maar wat heeft die vrouw daar aan met haar schedelfractuur.

En ik zeg tegen de regering: stuur alles wat moeilijk is naar dit hotel.
Alles wat ondefinieerbaar is of buiten categorie, stuur het naar mij.
Ik bekijk ze
Ik bevoel ze
Ik riek ze
Ik onderzoek deze mensen met het grootste plezier.

Of ziet u dat graag?
Mensen die hangen, springen en flauwvallen.
Tot ze bloeden
En waar u dan voorbijkomt, met uw dreft.
En dan alle rotzooi moet schoonmaken.
Doet u dat graag, al dat bloed kuisen? Of wilt u dat liever niet zien?

© ivan vrambout