agenda
profiel
historiek
medewerkers
producties
contact
links
Hotel Zwart-Wit ('04-05)
Hotel Zwart-Wit ('04-05)
langzaam hondsdol de wereld inschieten
lost cactus
baraque frituur
Hotel Zwart-Wit ('04-05)
Blubber ('04-05)
Cowboy Magic ('03-04)
George Total ('03-04)
Hak! ('02-03)
't Wild Vlees ('02-03)
Bruxel ('02-03)
Vive l'Afrique ('01-02)
Survival of the fittest ('01-02)

 

't Wild Vlees
 

tekstfragment

Ik train mijn lichaam om te incasseren.

Ik heb mij een keer in een shoarmazaak begeven
ge hebt daar die ijskast met die uitgestelde groenten en kip
ik heb mij daar op die plek waar ze het zilver papier uitspreiden
op dat marmeren blad
ik heb mij daar gewoon gelegd, in de hoop
nu gaan ze me toch op die bijzonder hete plaat leggen.
Ik heb mij in de armen van een bedelaarster gesmeten
de baby weggesmeten en tussen haar borsten gesprongen
ik vraag vuur aan die gastjes die in ’t straat lopen
‘excusez-moi, vous avez du feu’
en als ze vuur geven
zeg ik ‘non non non, je ne fume pas.’
Ik ben mijn beklag gaan doen,
een brief geschreven naar de Islam: waar ze zitten?
waar zitten ze, uw troepen, uw bendes, paramarokkanen, makakketerroristen
stuur ze op straat
meer bruin op straat
wij wachten –
ziet u ons niet slenteren langs de straten
met honderden
dezelfde mensen
op dezelfde plekken
langs dezelfde weg
op hetzelfde tijdstip

Iedereen zou op straat moet komen
de straten bevolken
confrontaties niet uit de weg gaan.
weg met het idee dat ge moet vermijden wat sterker is.
want als er toch wat gebeurt
weet ge niet hoe te reageren
kunt ge evengoed voorbereid zijn
dat is een mentaliteit.
ge moet u openstellen
voor pijn
represailles
littekens
ziekenhuis.

© ivan vrambout